Sabah gökyüzüne baktım, yine sen parlıyordun,
Dünya sessizdi ama sen konuşuyordun.
Sana mektup yazdım yıldız tozuyla,
Belki duyar diye, Venüs’ün kuyusuyla.
Venüs’e aşık oldum,
Kalbim yörüngede döndü durdu!
Evren dedi “tehlikeli bu hız,”
Ama ben fren tutmam, aşk bu kadar hızlıyken!
Sen ışık, ben gölge, yandım aynı anda,
Bir rüya gibi geçti, ama iz bıraktı bana.
Fal açtım kendi kalbime gizlice,
Münejjim bile dedi “bu, kozmik bir delilik.”
Mars güldü, Satürn omuz silkti,
Ay bile dedi “sen fazla romantiksin.”
Ama kim ne derse desin fark etmez,
Benim kalbim senin atmosferinde nefessiz!
Venüs’e aşık oldum,
Dünya’dan kopup sana savruldum!
Aşkım evrensel, çekim kuvvetiyle,
Belki yanarım ama dönmem geriye!
Hey! Venüs!
Kalbim yörüngende sus!
Evren durmaz, ama ben dururum,
Venüs’e aşık oldum,
Dünyaya dönemem artık!
Venüs, Venüs,
Aşkın retro hali bu!
Yıldızlar yanar,
Ben hâlâ senin çevrende dönerim durmadan…
